Terminal Evre Hasta Bakımında Hospis

  1. ölümü yaklaşan hasta - terminal hasta bakımı - terminal dönem - ölümcül hastalara sağlık hizmeti




    Terminal Evre Hasta Bakımında Hospis

    Terminal dönemde yaşam kalitesinin olası en yüksek düzeyde tutulması ve
    semptomatik tedavi önemlidir. Bu dönemde ağrı ve
    semptomların giderilmesi gerekir. Ağrı ve sempromların başlamadan
    önlenmesine yönelik çalışan hospisler, terminal dönemde olan hastaların bakım
    verildiği kurumlardır. Bu kurumlara tedavisi mümkün olmayan, ölümcül tanısı
    olan hastalar kabul edilmektedir. Hospislerin ev ortamına uygun biçimde
    düzenlenmesine özen gösterilmektedir. Böylece, hastalar ev ortamı
    koşullarında gerekli bakımı alarak, son dönemlerini ağrısız, huzur içinde
    geçirmektedirler .Modern hospis hareketi terminal hastalık
    yerine, aile ve hastanın duygusal ve fiziksel semptomlarına (ağrı kontrolü,
    konstipasyon, oral ülserasyonlar, dekübütüs ülserleri gibi) odaklanır
    Profesyonel bir ekip tarafından verilen bu bakım, tedavi edici bir yaklaşım
    değil; destekleyici bir bakımdır.

    Günümüzde yaşamın son döneminde bulunan hastalara sunulan sağlık
    hizmetinin “düşmanla savaşma” mantığı ile yapılandırılması nedeniyle ölümcül
    Ölüm Sürecinde Olan Hasta: Terminal Bakım ve Hospis 155
    hastalıkların kabullenilmesinde güçlükler yaşanmakta ve ölüm süreci acı verici
    olmaktadır (Civaner, 2003). Tedavi edici yaklaşımların tükendiği hastalarda
    başta olmak üzere, tedavi süresince ya da ölüm anına kadar ve sonrasında yas
    sürecinde, hasta ve yakınlarının fiziksel ve psikososyal gereksinimlerinin
    karşılanmasında palyatif bakım önemli bir yer tutmaktadır.
    Palyatif bakım veya hospis kliniklerinin amacı; onaylanan yaşamı ve
    kabullenilen ölümü normal sürecinde götürmek ve yaşam kalitesini arttırmaktır
    (Aktaş, 2007). Hospis bakım, ağrıyı azaltmak, hastayı rahatlatmak, aile ve
    arkadaşlarıyla kaliteli zaman geçirmelerini sağlamak için planlanmaktadır (By
    Mayo Clinic, 2006).
    1967 yılında Londra’da hemşire Cicely Saunders kendisinin kurduğu ve
    ölüme yaklaşan hastaların bakımının verildiği bir kurum ile “hospis” hareketini
    başlatmıştır. Gelişmiş ülkelerde daha da
    geliştirilen bu sistem şu anda terminal hastaların rutin evde bakımı, evde
    günlük vizitler, evde hemşirelik hizmetleri ve gerektiğinde hospitalizasyon
    hizmetlerini de sağlamaktadır. Ülkemizde “Hospis” kavramı yeni yeni
    anlaşılmakta olup, bu tür kuruluşların yapısı ve işleyişleri hakkında yasal bir
    düzenleme bulunmamaktadır.Sağlık Bakanlığımızın 2005
    yılında yayınlamış olduğu “Evde Bakım Hizmetleri Sunumu Hakkında
    Yönetmelik” de evde bakım hizmetlerinin bir sağlık kuruluşu olan hospis
    içinde verilebilmesini sağlayacak maddeler içermemektedir. Ayrıca ülkemizde
    evde destek hizmeti veren özel birkaç kurum ve sınırlı sayıdaki palyatif tedavi
    ünitelerinin dışında tamamen hospis olarak nitelendirilebilecek bir sistem ne
    yazık ki halen yoktur .
    Türkiye’de hastalara uzun süreli palyatif bakım verebilecek, hospis
    kavramına yakın ilk kuruluş Türk Onkoloji Vakfı’nın, İstanbul Yeşilköy’de
    “Kanser Bakımevi” adı ile 1993-1997 yıllarında hizmete soktuğu kuruluştur.
    Bu tür kuruluşlarda yatan hastalara sosyal güvenlik sistemlerimizce ödeme
    yapılmaması, bağış kaynaklarının yetersizliği, hasta ve yakınlarınca hospis
    kavramının yeterince anlaşılmaması bu öncü kuruluşun kapanmasına yol
    açmıştır. Palyatif bakım amaçlı ikinci “Hospis” girişimi ise Hacettepe Onkoloji
    Enstitüsü Vakfı tarafından 2006 yılında sonuçlandırılmış ve Hacettepe
    Onkoloji Hastanesine çok yakın, tarihi bir Ankara evi yeniden 12 odalı bir
    hospis’e dönüştürülmüştür. Ancak yasal düzenlemelerin olmayışı nedeni ile bu
    evin “Hacettepe Umut Evi” adı ile kanserli hastaların tedavi ve sonrasında
    birkaç hafta gibi kısa süreli konaklamalarını ve minimal ölçüde hemşire
    hizmetlerinden yararlanmalarını sağlayacak şekilde hizmet vermesi
    öngörülmüştür.

    Sonuç olarak, terminal dönem bakımda Amerika’da ve Avrupa’da oldukça
    yaygın olan, İngiltere’de palyatif bakım uzmanlığı, Amerika’da hospis ve
    palyatif tıp ihtisas dalı olarak onaylanan ,multidisipliner
    sağlık desteği vermesi planlanan “hospis hizmetleri”nin ülkemizde de
    yaygınlaşması, sağlık çalışanlarının desteğini alması ve bu hizmetin sosyal
    güvenlik sistemi kapsamına alınması gerekmektedir. Ülkemizde de son bakım
    evleri kurulmalı, gerek tıp gerekse hemşirelik programlarında terminal bakım
    ihtisas alanları oluşturulmalıdır. Ayrıca bu merkezlerin sorumluluğunu
    üstlenecek kişileri yetiştirecek eğitim programlarının oluşturulması ve
    sürekliliğinin sağlanması son derece önemlidir. Bu konuda gönüllülere, özel ve
    devlet kuruluşlarına önemli görevler düşmektedir. Unutulmamalıdır ki,
    hastaların son dönemlerinde evde veya hospislerde bakımı hem ekonomik hem
    de hasta ve yakınlara daha uygun bir yaklaşımdır.

     

     

    Ay Kız - 27.04.2012 - 16:03



Benzer Konular

  1. Evre Dershanesi İstanbul Kadıköy
    Konuyu Açan: Nerissa-Su, Forum: İstanbul.
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj : 18.02.2013, 18:23
  2. Terminal Evre Hasta Yakınlarının Keder Yaşaması
    Konuyu Açan: Ay Kız, Forum: Sağlık Genel.
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj : 27.04.2012, 15:55
  3. Terminal Evredeki Hasta
    Konuyu Açan: Ay Kız, Forum: Sağlık Genel.
    Cevaplar: 1
    Son Mesaj : 27.04.2012, 15:51
  4. Beş Evre - Vu Şing
    Konuyu Açan: MiSS-FENER, Forum: Mitoloji.
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj : 08.04.2011, 22:04
  5. Üçüncü Evre
    Konuyu Açan: Sylar, Forum: Yaşam Hikayeleri.
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj : 08.04.2010, 10:20

copyright

Soru Cevap