Mevlana İle ilğili Şiirler

Sararken alnımı yokluğun tacı
Silindi gönülden neşeyle acı
Kalbe muhabbette buldum ilacı
Ben de müridinim işte Mevlana
Edebe set çeken zulmeti deldim
Aşkı içten duydum, arşa yükseldim
Kalpten temizlendim, huzura geldim
Ben de müridinim işte Mevlana

Mevlana

Mevlana üsdadım şu yeşil Konyada,
Döner, Hu Rahman Hu deyu Sema'larda
Aşukları yanar yakınır dünyada
Çağrı yapar birliğe gel Hu gel deyu..

Mevlana üsdadımın yeşil türbesi,
Sema'ya kalkmış Hu der mimli kubbesi.
Gel eyler cümle canı yermez herkesi,
Ritim tutmuş döner, Hu Rahman Hu deyu..

Nur sızıyor nur, dünya ya Konya'lardan,
Aşıkların harman olduğu mekandan.
Yedi yüz yıldır hicazet devranından,
Ritim tutmuş döner, Hu Rahman Hu deyu..

Der ki; aramayın bizi kabirlerde,
Yerimiz kabirde değil gönüllerde.
Güneşin hem doğduğu, hem battığı yerde,
Ritim tutmuş döner, Hu Rahman Hu deyu.


Muammer Çalar

Mevlana Hayder

9. mevlana hayder

ölüm, uysal bir mesnevi gibi
aktı gider, döne döne

güneş de batarken sararır

acılar kaldıysa dünden bugüne
elbet sorulacak bir hesap vardır
ve hüznü bir kirmen gibi eğirip
yükleyip türküleri tuza ve yüne
ve ilkyazı bir garib efsane
diye söyleyenler, yaşatanlardır

ölüm, uysal bir mesnevi gibi
aktı gider, döne döne

ve gel zaman, git zamandır
söz yanar, cönk üşür, yaz morarır
saçları çil kuşu, sesi nar tane
ve ürkek bir kilim gibi seğirip
ve nasılsa bir gülü edip bahane
gözleri mahzunidir, karacaoğlandır

güneş de batarken sararır

ölüm uysal bir mesnevi gibi
aktı gider, döne döne

Kaynak: Bedreddin Üzerine Şiirler

Sema-i Mevlana

tennure giymiş ağaçlar
aşk niyâz eder
mevlânâ

içimdeki nigâr
başka bir nigârdir
içimdeki sema'a
nece yıldızlar akar
ben dönerim
gökler döner
benzimde güller açar

güneşli bahçelerde ağaçlar
halak-semâvâti-vel'ard'h
yılanlar ney havalarını dinler
tennure giymiş ağaçlarda

çemen çocukları mahmur
câaan
seni çağırıyorlar

yolunu kaybeden güneşlere
bakıp gülümserim
ben uçarım
gökler uçar


Asaf Halet Çelebi