Çocuklarda Agresif Davranışlar

  1. Agresif Çocuk - Çocuk Davranışları


    1-2 yas civarındaki bütün çocuklar agresif olabilirler. Duygu ve düşüncelerini kelimelerle ifade edemedikleri bir dünyada ayni zamanda bağımsız olma yolunda ilerlemek, birey olma çabasıyla kendini kanıtlamaya çalışmak hiç de kolay değildir. Elinden oyuncağını alan arkadaşının saçını çekmek, iktirmek ya da ısırmak bazen onlar için tek çözüm gibi görünür.



    1 ve 2. yas dönemi kendini ve hareketlerini deneme ve davranışlarının sonucunda ne olduğunu öğrenme dönemidir. Bu yüzden bu yas çocukları için olan oyuncaklar sallandığında ses çıkaran, düğmesine basıldığında ışığı yanan tarzda oyuncaklardır. “Sallarsam ses çıkarır ya da buraya basarsam renk değişir” seklindeki düşünce tarzını öğrenen çocuk ayni gelişimi davranışlarında da gösterir. “Annemi ısırırsam ne yapar, benimle daha çok ilgilenir mi, kızar mi?” “Kendimi yere atarsam ne olur, arkadaşımın saçını çekersem ne yapar?” gibi düşünceler çevredekilerin verdiği tepkilere göre şekillenir

    Negatif ilgi de çocuk için bir tür ilgidir ve ısırarak, ağlayarak, vurarak “Ben de buradayım” demek ister. Çocuğunuz son günlerde agresif davranışlarda bulunuyorsa bunu çocuğunuzun size yolladığı bir sinyal olarak algılayın ve ona daha çok zaman ayırın. Çocuğunuz agresif davranışlar sergilemediği zamanlarda ona daha çok ilgi gösterin. Güzel sözler söyleyip başarılarını övün. Saldırgan davranışlarda bulunmayı anne-babasından ilgi görmenin tek yolu olduğunu öğrenen çocukların ileri ki yaslarda da saldırgan davranışları devam eder.

    Konuşma gelişimi yavaş devam eden çocuklar diğerlerine göre daha çok agresif davranışlarda bulunabilirler ve 2 yas civarında çocuğun konuşma gelişimi hızlandığında çocuğun davranışlarındaki saldırganlık da gitgide azalır.

    Çocuklara enerjilerini olumlu yönde kullanabilecekleri hareket alanları yaratın. Çocuklar da büyükler gibi sinirlenebilir ve sinirlerini dışa vurmalıdırlar. Kızgınlık da, sevinç, üzüntü gibi normal bir duygudur ve yok sayılmamalıdır. Çocuğunuzun kendini sakinleştirme metotlarını öğrenmesine yardim olun. Bir yere vurma ihtiyacı duyduğunda bir yastık verin, açık alanda rahatça koşmasını, tırmanmasını kendine zarar vermeyecek şekilde yüksek bir yerden aşağıya atlamasını sağlayacak hareket imkanları sağlayın.

    Çocuğunuz size vurduğunda, ısırdığında ona sakin ama kararlı bir ses tonuyla “Hayır!” deyin ve vurmanın , ısırmanın doğru bir davranış olmadığını kısaca vurgulayın. Özellikle küçük yastaki çocuklarda uzun uzun açıklama yapmak, öğütler vermek yerine dikkati başka bir yöne çekin.

    Eğer çocuğunuz bir başka çocuğa vurmuş ya da başka bir çocuğu ısırmışsa hemen çocuğunuza yönelip “Ne yaptın” diye sorup dikkatinizi ona vermek yerine ısırılan, vurulan çocukla ilgilenin, onu teselli edin. Daha sonra çocuğunuza dönüp “Hayır!” deyip yukarıda belirttiğim yöntemi uygulayın.

    Televizyonlardaki şiddet içeren filmleri, çizgi filmleri çocuklarınıza izletmeyin.

    Çocuklar en çok anne-babalarını örnek alırlar. Aile içinde meydana gelen sorunları çözerken kullandığınız metotları da çocuğunuz sizden örnek alacağı için iyi bir model olmaya özen gösterin.

    Çocuğunuz birden agresif davranışlar göstermeye başladıysa bunun nedenlerini araştırın. Boşanma, bir yakinin ölümü, yeni bir mahalleye taşınma, aile içindeki huzursuzluk çocuğun agresif davranışlar göstermesine sebep olabilir. Bu gibi durumlarda yardim için bir uzmana başvurun.

    S. Nil Tuncalı
    Eğitmen-Çok Kültürlü Eğitim Uzmanı-Wellness Trainer

     

     

    Pedaliza - 09.09.2009 - 23:15
  2. Agresif Çocukla Başetme Yolları



    Çocuklar onlara ilk anda hoş gelen, heyecanlandıran, gücünü ortaya koyan şeyleri yapıp denemek isterler. Vurmak, ısırmak, saçından çekmek caziptir, heyecan vericidir; güçlü olduğunu, kuvvetini, elinin çabukluğunu göstereceği yollardır bunlar. Şüphesiz bir- iki yaşındaki bir çocuk altı yaşındaki bir komşu kızının saçını çekiyorsa konu olmaz. O henüz bu yaşlarda başka çocukların hislerini anlayamaz, kendini onun yerine koyamaz. Bu nedenle de yetişkinler dikkat etmeli ve onu engellemelidir, engelleyebilmek için mümkün olduğunca göz önünde olmalıdır.

    Zamanla düzelir
    Çocuk zamanla, yaşı ilerledikçe bu davranışının yetişkinlerce onaylanmadığını, annesinin üzüldüğünü fark edecek; diğerlerine acı verdiğini, kendini kabul ettirmek için başka yolların olduğunu öğrenecektir. Ancak çocuk, yaşı ilerlemiş olsa da davranışlarını değiştirmeyebilir. Çünkü o sürekli bu yolla başarılı olmakta olduğunu görmüş, istediklerini bu yolla elde etmiş, vurarak, iterek istediği oyuncağı arkadaşının elinden almış, hatta artık diğer çocuklar o vurmadan, tekmelemeden onun istediklerini yapar olmuşlardır. Ya da çocuk kendi isteklerini ifade etmek için başka bir yol göremez, bilmez. Genellikle kendini sözlü olarak iyi ifade edemeyen, ifade ve konuşma zorluğu olan ve de konuşabilmek için tez canlı, sabırsız olan çocuk için ısırmak, tükürmek tavır almaya veya derdini anlatmaya göre en kolay ve hızlı yoldur.

    Dikkat çekmek isteyebilir
    Bazı küçük cocuklarda, daha fazla dikkat çekmek için bu rolde ısrarlı olurlar. Onlar bilirler ki, eğer oyun oynarken yanındakini bağırtırsa, canını acıtırsa, elindeki arabayı hızla alırsa büyüklerinin dikkatnini çekebilecektir. İstediği zaten budur. Oysa arkadaşı ile sakin oynasa kimsenin dikkatini çekmeyecek, kimse yanına gelmeyecek, ne yapıyorsun diye sormayacaktır.

    Fiziksel gücünü göstermek için
    Genelde özgüveni olmayan veya özgüveni hırpalanmış olan çocuk, en azından fiziksel olarak güçlü olduğunu göstermek ve bunu sürekli olarak yeniden ispat etmek ister. Böyle çocukların genellikle sosyal deneyimi azdır. Onlar diğer çocukların mimiklerine, bakışlarına, tavırlarına pek anlam veremezler, anlayamazlar ve her zaman, en sıradan, doğal bir durumda bile kendilerine karşı bir tavır olduğunu düşünürler, tetikte kendilerini sürekli savunmada tutarlar.

    Okul çağında daha fazla görülüyor
    Tüm bunlar ve benzeri nedenlerle yetişkinler çocukları saldırgan tutumlarından uzaklaştırmak istiyorlarsa, önce yukarda anlatıldığı gibi bu davranışı ortaya çıkaran sebebi bulmalıdırlar. Ondan sonra, çocuğa zaman tanınmalıdır. Değişim için ilk önce zaman gereklidir. Genellikle okul çağına kadar çocuklar için tartışmak kavga etmek, birbirine vurmak, hızla girişmek demektir. Yavaş yavaş bu tutumlarını terk ederler. Ancak bu bizlerin sürekli davranışlarını doğru bulmadığımız, devamlı ayıpladığımızı söylememizle olmaz. Çoğu kez bu tutum ters teper.

    Şiddeti normal görmeyin
    Diğer yandan birçok ailede erkek çocukların süratle vurması veya tekme atması genellikle normal görülür. Hatta “görüyor musun yaramazı, kaşla göz arasında ne yaptı” derken biraz da memnuniyet, hayranlık dile getirilir. Çoğu kez “erkek çocuğu dediğin biraz haylaz, yaramaz olmalı” denilerek çocuğa rolü verilir ve bu rol onaylanır da. Kız çocuğu yapmaz, yapmamalı, kıza yakışmaz, ayıp derken”, ama o erkek, doğasında var, ne yapsan engelleyemezsin” denilmez mi? Çoğu durumda, yaşamın bir çok alanında zaten erkek çocuğu eğer erkek gibi erkek olmak istiyorsa vurucu olması gerektiğini ve erkek rolünün de bu davranış biçimi olduğunu görmektedir. Kız çocuğu da genellikle kurbandır, kurban rolünde kalır. Ve yine bir çok kız çocuğu kendileri lehine durumu değiştirmek için saldırıyı yavaşça , sinsice(!) yaparlar; cimdirerek, sessizce saç çekerek.

    Böyle bir durumda ilk önce kavga edilenle ilgilenin
    Eğer bir çocuk diğerini döverse, ona vurursa biz yetişkinler dikkatimizi önce kurbana vermeliyiz. İlk anda saldırgan çocuğu bir kenara almalı, onunla ilgilenmemeliyiz. Çünkü yukarıda belirttiğim gibi o dikkati çeksin diye sıkmıştır arkadaşının kolunu. Biz onun elinden metodunu, onun silahını almalıyız. Bunu nasıl yapabiliriz? Ona başka metodları göstererek. Düşünmeliyiz: bu çocuk özellikle neleri iyi yapıyor, neyle, hangi özellik ve beceri ile diğer çocukların dikkatini çekebilir? Hangi durumda diğer çocuklar kendi içlerine onu kabul ederler? Kendisini ifade edebilmesi, isteklerini dillendirmesi için farklı durumlarda neler yapıyor? Şüphesiz onun da saldırmadığı, farklı davrandığı durumlar oluyordur. Bu durumları gözleyelim ve ödüllendirelim.

    Her zaman saldıran rolünü üstlenmemeli
    Çocuk grubu içinde, vuranın, saldıranın rolü, izleyenler ve vurulanlar, itilenler olmazsa anlaşılmaz. Daima özellikle kuvvetli olan, biraz daha yaşça büyük olan bu rolü alacaktır. Eğer bir çocuk birkaç kez agresif davranırsa, ki olabilir, diğerleri deneyimleri ile bu çocuğu da kabullenirler. Eğer çocuk elleriyle sorunu çözmeye kalkmış ise, diğer hepsi için kimin suçlu olduğu, kimin ilk önce başladığı bellidir. O fişlenmiştir, yaptığı diğer olumlu, iyi şeyler hiç görülmez. “Yalancının mumu yatsıya kadar yanar” misali, kimse ona inanmaz ve güvenmez. Diğerleri onunla oynamak, beraber olmak istemez ve kendini farklı yönleriyle gösterme şansı azalır. O da giderek günah keçisi rolünü benimser ve “her zaman saldıran” çocuk tipini kendi de kabullenir ve bu rolü oynar. Hele ki ona kötü davranıldığını hisseder ve görür ise, hiç değiştirmeden ve dozunu artırarak devam eder. Vurur, ısırır, tekmeler. Ve diğerleri haklı olduklarını bir kez daha görür onu dışlamaya devam eder, bu böylece sürer gider.

    Sorunları grup içinde çözün
    Diğer bir konu ise, çocuğun agresifliğinin grup içinde çözülmesi, yani konuyu grup ortamında çok yönlü ele alma gerekliliğidir. Ayrıca sorunu grup içinde çözmek aile içinde çözmeye göre daha kolaydır. Çocuk, evde belki de çok farklı davranıyordur. Evde azarlamak, bağırmak ve ceza vermek genellikle duruma yardımcı olmaz, sorunu ağırlaştırır. Sonuç olarak, grup içinde saldırgan davranışlar gösteren çocuklar dışlanmamalı, olay sosyal bir görev olarak benimsenmeli, eğitimciler ele almalıdır. Sonuçtan herkes, çocuk da, arkadaşları da, eğitmen ve veli de bir şeyler öğrenecektir.



     

     

    Pedaliza - 09.09.2009 - 23:15
  3. Agresif Çocuğa Lahana ve Tavuk


    İngiliz bilim adamları, agresif ya da hiperaktif çocukların beslenme alışkanlıklarının değiştirilmesini önerdi. İngiliz Daily Mail gazetesinin yer verdiği habere göre uzmanlar, bu tip çocuklara şekerli yiyecekler, çikolata, portakal ve üzüm gibi gıdalar yerine, tavuk eti, pirinç, muz, elma ve lahana yedirilmesini tavsiye etti.

    Uzmanlar, ailelerin bu gıdaları yedirerek hiperaktif ve agresif çocuklarını dize getirebileceğini öngörüyor. Uzmanların 50 yıl süren geniş kapsamlı diyet araştırmasından sonra vardığı sonuca göre, tavuk eti ve lahana gibi gıdalarda bulunan maddeler, beyni etkiliyor ve çocuk üzerinde sakinleştirici bir etki yapıyor.

     

     

    Pedaliza - 09.09.2009 - 23:17



Benzer Konular

  1. Agresif Gençlik
    Konuyu Açan: Nerissa-Su, Forum: Kadın Evlilik Ve Aile.
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj : 29.03.2012, 14:23
  2. Çocuklarda Saldırganlık ve Agresif Davranışlar
    Konuyu Açan: BiR-DOST, Forum: Çocuk Sağlığı.
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj : 17.11.2010, 01:17
  3. Çocuklarda Bebeksi Davranışlar ve Nedenleri
    Konuyu Açan: Şayeste, Forum: Çocuk Sağlığı.
    Cevaplar: 0
    Son Mesaj : 07.02.2010, 18:32
  4. Pasif-Agresif Kişilik Bozukluğu
    Konuyu Açan: CA-CHALLENGE, Forum: Sağlık Genel.
    Cevaplar: 3
    Son Mesaj : 05.02.2008, 19:46
  5. Agresif Çocuk
    Konuyu Açan: CA-CHALLENGE, Forum: Çocuk Sağlığı.
    Cevaplar: 1
    Son Mesaj : 16.09.2007, 22:50

copyright

Soru Cevap